| تبليغات | X |
|
آسمون دل ما نوجوونا |
|
البته همه چیییییییییی |
سرمشق های آب بابا یادمان رفت رسم نوشتن با قلم یادمان رفت شعر خدای مهربان را حفظ کردیم امّا خدای مهربان را یادمان رفت . آدمیزاد هرچه انسان تر میشود ، چشم به راه تر میشود این حقیقت زیبایی است که همواره می درخشد. نوشته ها همیشه از نویسنده ها جالب ترند وباید به آن ها بسنده کرد. پرنده ای که در آسمان پر میکشد ، هرگز آبی آسمان را نمی بیند. ریسمان پاره ای را میتوان دوباره گره زد دوباره دوام می آورد امّا هرچه باشد ریسمان پاره ای است. همیشگی باش...فقط همین. کویر رادوست دارم ، کویر معنای واقعی آب است. جادو یافتن زیبایی در عادی ترین چیز هاست. بسوزان...برگ برگ خاطراتم را بسوزان... تا نماند دیگر از من یادگاری در خزانی یا بهاری... عرصه ی نبر روزگار دایره است! چه بسیار که نقطه آغاز همان نقطه پایان میشود و نقطه پایان همان نقطه آغاز... وقتی یه کاغذ آتیش میگیره ، سعی کن نخندی چون این طوری کل خونه میره هوا!
+ نوشته شده در شنبه 1387/12/03ساعت 17:27 توسط ××بهار×× |
